Tweede enting...en weer een jaar van mijn leven

Gisteren zijn de kittens bij de dierenarts geweest voor hun tweede inenting. De dierenarts was zeer tevreden over ze. En ik ook, want vooral Ducati en Vicky zijn de afgelopen weken lekker gegroeid omdat ze nu ook brokjes eten. De dierenarts moest erg lachen toen ik veronderstelde dat er "iets" in de entvloeistof zat waardoor ze ineens het licht hebben gezien. Ze doorstonden allemaal dapper hun prik, alleen Brutus schreeuwde verontwaardigd, maar hij was het al snel weer vergeten.

Ducati heeft ook een huisje gevonden, Afgelopen weekend zijn er mensen voor hem komen kijken en ze zagen het wel zitten om hem in huis te nemen. Zijn nieuwe baasjes zijn motorliefhebbers dus hij blijft Ducati heten.

Ook Vicky heeft een huisje, zij gaat bij een bevriende fokker wonen. Daar ben ik erg blij om, want nu zal ze als alles naar wens verloopt te zijner tijd kittens gaan krijgen. Maar zo ver is het nu natuurlijk nog lang niet.

Alleen Norton zoekt nu nog een huisje. Ik heb er alle vertrouwen in dat er zich ook voor hem mensen zulen melden. Hij is zo leuk en ontwapenend, ik zou hem zo zelf houden, maar dat is helaas niet aan de orde.

Het bezoek aan de dierenarts had nog wel een staartje... Toen ik weer thuis was met de fiets en de mand van de voordrager op de grond zette liep ineens Ducati naast het mandje. Ik schrok me rot, hoe kon hij er nou uit ? Ik zag dat de sluiting niet goed dicht zat en dat hij dus gemakkelijk had kunnen ontsnappen. Ik pakte hem op en zette hem in de mand. Meteen liep ik naar de ren met de kittens, maar ik voelde gewoon dat de mand te licht was. En dat klopte: in de ren bleek dat er maar vier kittens uit het mandje kwamen. WAAR was Brutus??? In mijn tuin staan bomen en struiken, een waar paradijs voor een kat op onderzoek. Ik stond me te bedenken wat ik het beste kon doen toen ik Brutus ineens voor de ren heen en weer zag lopen. Een paar katten hadden hem ook door, want die zaten in slagorde voor het gaas. Ik moest er dus eerst een paar opzij bonjouren voordat ik de deur open kon doen om Brutus te pakken. Een pak van mijn hart dat hij weer terecht was.
De kittens kregen vervolgens een maaltje Carnibest omdat ze zo stoer waren geweest bij de dierenarts. En ik....moest even bijkomen van de schrik.

© 2012 - 2019 cattery Jarinina
Voor alle foto's op deze website geldt: Alle rechten voorbehouden / All rights reserved.
Foto's gemaakt door Ankie Ottevanger en Petra van Wijk Fotografie